شد ، پرده‌ها از جلو رسول خدا بر طرف گرديد ، آن حضرت مشغول راه رفتن شد . پس از آن ندائى به گوش مباركش رسيد : يا محمّد تو در مكانى راه ميروى كه بشرى قبل از تو راه نرفته است . خداى سبحان با رسول خود تكلم كرد و فرمود : پيغمبر ايمان آورد به آنچه كه از طرف پروردگارش بر او نازل گرديده ، رسول خدا صلى اللّه عليه و آله گفت : آرى اى پروردگار من ( بلكه ) كليهء مؤمنين هم به خدا ، ملائكه ، كتابها و پيمبران خدا ايمان آوردند ( و گفتند : ) ما بين احدى از پيغمبران خدا فرقى نميگذاريم ، مؤمنين گفتند : پروردگارا ما شنيديم و اطاعت هم كرديم و بازگشت ( ما ) بسوى تو مىباشد . خداى رؤف فرمود : خدا هيچ نفسى را تكليف نميكند مگر به قدر وسع آن ، بر له نفس است آنچه را كه كسب كند و بر عليه نفس است آنچه را كه كسب نمايد . رسول خدا صلى اللّه عليه و آله گفت : پروردگارا اگر از ما فراموشى و خطائى سر زد ما را مؤاخذه مفرماى ، تا آخر سورهء بقره . آنگاه خداى عزيز فرمود : من قبول كردم و انجام هم مىدهم بعد از آن خداى تعالى برسول خود فرمود : بعد از تو چه كسى ( - سرپرست ) امت تو خواهد بود ، پيغمبر اكرم گفت : خدا به اين امر داناتر است ، خداى حكيم فرمود : على بن ابى طالب عليه السّلام امير المؤمنين خواهد بود ، پس امامت آن حضرت بطور شفاهى مىباشد . از پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود : همين‌كه مرا بسوى خداى رؤف بالا بردند امّت مرا از اول تا به آخر به من عرضه كرد و شناسائى من نسبت به امتم بيشتر است از يكى از شما به برادر خود . كليهء نامهاى ( اشياء ) را به من تعليم داد ، در شب معراج بود كه نماز بر